Canlı Yayın
Dinlediğini Paylaş
Anasayfa Programlar Karagöz ve Hacivat ile Atasözlerimiz Karagöz ve Hacivat ile Atasözlerimiz

Karagöz ve Hacivat ile Atasözlerimiz

                                                                              3.BÖLÜM

                                                                             

                                                                              Off hay hak!

                                                                              Gönül verdik perdeye dost, üzerimizdeki birer post

                                                                              Gel sen de bizi dinle, sözlerimizle serinle

 

Hacivat: Karagöz’üm, ben sana bir şey söyleyeceğim.

Karagöz: Söyle bakalım.

Hacivat: Bilmece bilir misin?

Karagöz: Maşallah!

Hacivat: Efendim?

Karagöz: Maşallah!

Hacivat: Demek bilirsin!

Karagöz: Hem de nasıl…

Hacivat: Yaa!

Karagöz: Yaa! Ne sandın? Bilmece demek ben demek, ben demek bilmece demek. Söyle bilmeceni, al cevabını!

Hacivat: Peki Karagöz’üm, bir tane sorayım.

Karagöz: Sor bakalım.

Hacivat: “Sokakta aldım bir tane, eve geldim bin tane.” Nedir bu, bil bakalım?

Karagöz: Bunu bilmeyecek ne var?

Hacivat: Ne peki?

Karagöz: Tahtakurusu.

Hacivat: Hay kör olmayasıca Karagöz’üm. Tahtakurusu olur mu?

Karagöz: Pekâlâ olur. Sokaktan bir tane kap da evde nasıl çoğalırlar gör.

Hacivat: Gırgırı bırak Karagöz’üm, benim sorduğum bilmecenin cevabı nar.

Karagöz: Sen ol şalı al da başına sar.

Hacivat: Şal değil Karagöz’üm, nar.

Karagöz: Ben ne dedim?

Hacivat: Şal.

Karagöz: Evet Şal dedim. He he… Sen hele bir tane daha sor bakayım.

Hacivat: Efendim,”Çınçınlı hamam, kubbesi tamam, bir gelin aldım, babası imam.”

Karagöz: (Atılır.) Onu bilirim Hacı Cavcav.

Hacivat: Kim?

Karagöz: Mahalle imamının kızı.

Hacivat: Değil Karagöz’üm. Bu benim söylediğim başka bir şey. Canlı değil fakat canlı gibi. Efendime söyleyeyim çalışır.

Karagöz: Hımm… Canlı değil de canlı gibi,  canlı değil, canlı gibi… Bildim Hacivat! Hamam zurnası…

Hacivat: Bilemedin yahu, saat derler buna saat… Hani sen bilmece biliyordun.

Karagöz: Biliyordum ama unutmuşum…

Hacivat: Bir tane daha sorayım mı?

Karagöz: Sor bakalım.

Hacivat: Yer altında kırmızı minare.

Karagöz: Kim bilmez onu yahu?

Hacivat: Neymiş bakalım?

Karagöz: Kırmızı minare işte.

Hacivat: Değil yahu! Bu yenir.

Karagöz: Yenir mi? (Düşünür.) Bilemedim.

Hacivat: Efendim, havuç.

Karagöz: (Hacivat’ı dövmeye başlar.) Sen de tokatları ye avuç avuç!

Hacivat: Dur Karagöz’üm, ne yapıyorsun? Bilemeyince bana patlıyorsun. Bir tane daha soracağım. Bilemezsen karışmam.

Karagöz: Hadi sor, bakalım.

Hacivat: “Bir ufacık fıçıcık, içi dolu turşucuk.”

Karagöz: Turşu fıçısı.

Hacivat: Değil efendim.

Karagöz: Fıçı turşusu.

Hacivat: Değil canım.

Karagöz: Lahana turşusu.

Hacivat: Değil gözüm.

Karagöz: Pırasa turşusu.

Hacivat: Değil ciğerim.

Karagöz: O zaman turşuların turşusu.

Hacivat: Değil Karagöz’üm, değil. “Bir ufacık fıçıcık, içi dolu turşucuk” diyorum.

Karagöz: Tamam şimdi buldum, hıyar turşusu!

Hacivat: Bak Karagöz’üm. Benim sorduğum bilmece hastalara şifa, dertlilere deva…

Karagöz: Verin şu fakire beş on para sadaka…

Hacivat: Ne oluyor Karagöz’üm?

Karagöz: Ne olacak. Dilenci duası yapıyorsun.

Hacivat: Bana dilenci mi diyorsun, pataklarım ha!

Karagöz: Beni dövdüğün nerde görülmüş?

Hacivat: İşte burada!.. (Kafasına vurur.) 

Karagöz: Bu da sana, çok bilmiş koca kafa!

Hacivat: Bana yumruk ha! Pataklarım seni ta sabaha kada!

Karagöz: Ne sandın sen beni ukala! Al işte bir yumruk geliyor suratına! Pata da küte, pata da küte, he he he!

Hacivat: Ah ah ah, vah vah vah, uf uf uf… Yapma Karagöz’üm yapma! Kabul, fena dayak attın bana…

Karagöz: Gel bakalım. Ben sana bilmece değil de atasözü söyleyeyim, bu dayağı da burada bitireyim.  

Hacivat: Söyle Karagöz’üm, hürmetler ederim.

Karagöz: El yumruğu yemeyen kendi yumruğunu değirmen taşı sanır. Bu ne demek şimdi sen söyle bakalım! Yoksa tokat atarım.

Hacivat: Tamam Karagöz’üm, anladım.

Karagöz: Söyle o zaman.

Hacivat: Şey… Başkasının gücü karşısında boyun eğmek zorunda kalacağını anlayamamış kimse, kendi gücünün herkese boyun eğdireceğini sanır.

Karagöz: Bir daha göstereyim ister misin?

Hacivat: Demir yumruklu Karagöz, ben ettim sen etme.

Karagöz: Dayağını temiz yedin, bence artık sen de dert etme. He he he…

                                                                               -3.Bölüm Sonu-

PAYLAŞ
DEĞERLENDİRİN
YORUM YAP